Pianomarathon

Martinus Wolf bracht zijn piano op eigen kracht, van Oostmalle naar Antwerpen. Hij liep 37 km langs het kanaal. Deze tocht ondernam hij om zijn ziel te louteren.

Mijn Pianomarathon – Martinus Wolf

De langverwachte autobiografische roman van Martinus Wolf.

Hij vertelt hierin over zijn belevenissen als muzikant op reis door Europa, over zijn vele samenwerkingen met diverse andere artiesten, en over zijn jeugd. Daarin schetst hij op een verrukkelijke manier een beeld van het Kempische dorp waar hij opgroeide. Nooit eerder was dit dorp het decor van een dergelijke roman.

Nikkie Van Lierop: “Het was heel fijn om te lezen.
Zoveel avonturen, zoveel leven, zoveel muziek!”

Componist duwt piano van Malle naar Antwerpen

Gazet Van Antwerpen 

Componist duwt piano van Malle tot Meir 

06/06/2012 om 06:00 door jatimmermans

MALLE – Na een tocht van dertig kilometer vanaf 6u ‘s morgens langs het kanaal Dessel-Schoten, kwam musicus Martinus Wolf (47) omstreeks 20u20 aan in café Imperial op de Meir. Dat café vormt de start van zijn nieuwe leven als straatmuzikant en is de nieuwe verblijfplaats van zijn piano.

De tocht vormde voor Martinus een inwijdingsritueel voor zijn nieuwe leven als straatmuzikant. “Noem het een soort van ‘Santiago de Compostella’. Ik bevind me op een scharniermoment in mijn leven en heb voldoende pianowerken geschreven. Nu is het tijd om die te verspreiden onder de mensen”. Daarnaast wil Wolf een nieuwe invulling geven aan het begrip ‘pianomarathon’ en een eerbetoon brengen aan de straatmuzikant. “Ik wil de muziek naar de mensen brengen, een missie die me veel spirituele voldoening geeft”.

Onderweg kreeg hij veel hulp van familie maar ook van onbekenden. Toen net na zijn vertrek een wieltje afbrak, boden allerlei mensen hulp aan. En in verschillende cafés kon hij terecht voor het nodige vocht én olie voor zijn wieltjes. Als beloning speelde Martinus een stukje op zijn piano.

Na een helse tocht kwam hij om 20u20 eindelijk aan op de Meir. “Het is een emotioneel moment nu ik aankom en ik voel me eigenlijk nog goed. Het was wel een zware tocht en mijn voet zit in de windel, maar ik heb toch gehaald”. De muzikant eindigde de avond in Vitalski’s huis, waar hij in geuren en kleuren zijn verhaal mocht vertellen aan dertig wachtende vrienden.

Greet Wouters

                                                                   Foto: Wim Hendrix

VTM-nieuwsflash